Powłoka SAPHIR® i powłoki twarde (Hard Coat)

Płyty poliwęglanowe z powłokami twardymi (np. SAPHIR® produkowany przez Arla Plast, a także rozwiązania typu Makrolon AR czy Margard) posiadają naniesioną metodą chemiczną lub termiczną warstwę opartą na związkach silikonowych. Drastycznie zwiększa ona odporność miękkiego z natury poliwęglanu na zarysowania, ścieranie oraz czynniki chemiczne. Powłoka ta nadaje płytom właściwości powierzchniowe zbliżone do szkła, nie obniżając jednocześnie ich bazowej, ekstremalnej udarności (odporności na uderzenia). Stosuje się je w miejscach narażonych na akty wandalizmu, na osłonach maszyn przemysłowych, oraz w przeszkleniach pojazdów i obiektów użyteczności publicznej.

Powłoki antystatyczne (ESD / SDX)

Poliwęglan o właściwościach antystatycznych wyposażony jest w powłokę lub modyfikację powierzchniową zapewniającą kontrolowane rozpraszanie ładunków elektrostatycznych (rezystywność powierzchniowa najczęściej w granicach 104 do 1011 Ω). Głównym zadaniem tej warstwy jest zapobieganie gromadzeniu się ładunków statycznych, co uniemożliwia przyciąganie cząsteczek kurzu oraz minimalizuje ryzyko niebezpiecznego wyładowania iskrowego. Materiały te są kluczowe w strefach zagrożonych wybuchem (ATEX), strefach EPA (Electrostatic Protected Area) oraz przy produkcji obudów elektroniki, ekranów LCD i osłon w przemyśle elektronicznym czy farmaceutycznym.

Powłoki antygraffiti i antyadhezyjne

Specjalistyczne powłoki ochronne (np. systemy typu KTX) tworzą na powierzchni tworzywa ultracienką, chemicznie związaną barierę. Charakteryzują się wysoką odpornością na rozpuszczalniki i czynniki atmosferyczne, uniemożliwiając wnikanie farb w sprayu oraz markerów w strukturę poliwęglanu. Ponadto wykazują silne właściwości antyadhezyjne, przez co skutecznie utrudniają trwałe naklejanie plakatów, taśm klejących czy osadzanie się brudu, umożliwiając wielokrotne czyszczenie powierzchni bez ryzyka jej zmatowienia.

Powłoki chroniące przed promieniowaniem UV

Powszechna, nakładana metodą koekstruzji warstwa stabilizująca, aplikowana na jedną lub obie strony płyty litej. Jej zadaniem jest blokowanie promieniowania ultrafioletowego, co zapobiega fotodegradacji polimeru, jego żółknięciu oraz utracie elastyczności i odporności mechanicznej podczas wieloletniej ekspozycji zewnętrznej.

Powłoki Solar Control / Refleksyjne

Zabiegi powłokowe modyfikujące właściwości optyczne płyty, polegające na odbijaniu lub absorbowaniu znacznej części promieniowania podczerwonego (IR). Umożliwiają redukcję efektu nagrzewania wnętrz pod zadaszeniami przy zachowaniu optymalnego poziomu przepuszczalności światła widzialnego.

Właściwości trudnopalne i modyfikacje ognioodporne

Sam poliwęglan lity już w swojej bazowej strukturze jest materiałem trudnopalnym (najczęściej klasyfikowanym w klasie B1 lub europejskiej Bs1d0 w zależności od grubości i konkretnego producenta – pod wpływem ognia topi się i gaśnie samoczynnie po odstawieniu źródła zapłonu, nie rozprzestrzeniając ognia). W branży płyt litych trudnopalność rzadko realizuje się jednak poprzez zwykłą powłokę zewnętrzną (lakierową), lecz osiąga się ją na inne sposoby:

• Modyfikacja masowa (dodatki ognioodporne): Specjalne wersje płyt (np. Exolon® FR czy Makrolon FR) powstają poprzez dodanie do struktury polimeru bezhalogenowych inhibitorów palenia (związków fosforowych lub bazujących na innych bezpiecznych domieszkach). Uzyskują dzięki temu rygorystyczne certyfikaty palności, takie jak UL 94 V-0 (zazwyczaj już od 2 mm grubości) oraz spełniają surowe normy dla transportu publicznego i kolei (np. europejska norma EN 45545-2) czy budownictwa.
  
• Wersje hybrydowe (Trudnopalne + Utwardzane):
  Na rynku dostępne są płyty łączące obie cechy (np. Exolon® FR AR, lub odmiany z dopiskiem FR-Hard Coated). Bazują one na trudnopalnym tworzywie o klasie V-0, a dodatkowo posiadają naniesioną powłokę twardą (odporną na zarysowania i chemikalia, analogicznie do powłok typu Saphir).
  Stosuje się je w miejscach o najwyższych rygorach bezpieczeństwa pożarowego i mechanicznego, takich jak osłony maszyn elektrycznych, tablice rozdzielcze, wnętrza pociągów, samolotów oraz przestrzenie użyteczności publicznej.